Yine şarap içtim

Yeni geldim, Leb-i Derya'da Roche buluşması vardı, ona katıldım ve yine şarap içtim.
Aklımda bir sürü şey var. Sürekli içinden konuşur bir vaziyetteyim ve bunlar sırasız, sonsuz ve karmakarışık tümceler halinde değil. Her allahın günü beynimde bayağı bir kompozisyon yazıyorum. Ama aynısını buraya kopyalayamıyorum. Halbuki her zaman yazma yeteneğimin düşünme yeteneğimden daha çok gelişmiş olduğunu düşünürdüm. Oysaki beynime kazılı şeyleri bir türlü istediğim gibi buraya aktaramıyorum. Belki maddeler halinde yazsam daha iyi olur.
1- İçinden çıkılamaz bir iş hali içindeyim ve bundan kurtulmak istiyorum ama yolu yok.
2- Yolu olsa kurtulma eyleminde bulunabilir miyim bilmiyorum.
3- Sürekli, her ortamda hayal kırıklıkları yaşıyorum. Zannımca bunları az gelişmiş egom ve manasız kendime güvenim sayesinde aşıyorum. Aksi takdirde hasta bir insan olabilirdim. Bunun farkındayım çünkü çevremde çok fazla güçsüz insan var ve en küçük bir esintide nereden nereye savrulduklarını görebiliyorum. Ya da belki sevgi ve ilgi budalasılar bilemiyorum.
4- En zayıf anında atılan bir mesajın ne büyük etkisi olduğunu, insanı nasıl ayağa kaldırdığını biliyorum ama o insana bunun karşılığını veremiyorum; bu da ayrı bir mevzu -oysa ki belki de beni en çok o hakediyor-
5- Sıkıldım, zıbarıp yatmaya gidiyorum.